پاشاکی جی

عکس خاطره بقیه موارد
 
بچه های کوشگجان
ساعت ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٢٤ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

اینجا  روستای  گوشکجان  است،روستای  در 10 کیلومتری  شهرستان  سیاهکل ،که از  خانوارهای  زیادی  تهی گشته  و جز چند  خانواده  با  مردها و زنانیکه  بر اثر کار  طاقت فرسا  در  شالیزار  پیر و فرتوت شده  اند  به  زندگی ساده  خود برای  رسیدن به انتهای  انچه  که به خیال خود  تقدیر می  نامند،ادامه  می  دهند .واین  بچه  ها  بی  توجه  به انچه  که  بر  خانواده شان  می گذرد  به  لحضات  شاد و پر هیاهو  خود  ادامه  می  دهند  .انها  در هیچ  کلاس فوتبال  اسم نویسی  نکرده اند  و بزرگترین انها مربی  شان هست  و تماشا چی  انها    مردان پیری هستند که  در  قهوه خانه  اسماعیل صالحی به نوشیدن چای مشغولند....  روستا ئی  که  کارخانه  برنج  کوبی اش  بر اثر برف  سالهای   گذشته خراب  و ویران گشته .انجا   دیگرنشانی  از مغازه  حاجی تبراک    ولی اقا جعفری و قهوه  خانه  مشت  داود  یا  سید حسین نیست .پهلوان  رجب  با  ان  موتور سوزکی   دیگر  نان لواش و نوشابه  نمی  اورد     انجا  دیگر  کسی   دمپائی  و گالش  نمی  فروشد و رمضانعلی نورزی   دیگر چکمه  داغ  نمی  کند .مدرسه  انجا   خراب  شده  و هیچ دانش اموزی  در انجا به مدرسه  نمی  رود  پدر و پسر فدائی  به دیار باقی شتافتند و مرحوم  جعفری  انها  را  همراه شده .مشت علجان زمانی  بهترین  ویلا  را  در کنار  رود خانه کیاجوب  و در کنار صدای  شُر  شُر اب  بحال   خود گذاشته  چون  اجل  به او  مهلت نداده  مشت  حبیب  هیچ   تمایلی  به  بازگشت  به  انجا  ندارد  و پچه  های  میرزا رسولیان  فکری  هم  مانند او  دارند  و میرزا علی  نقی  شیوائی   نیز  این  دنیا  را وداع  نموده  و خانه  اش  ویران گشته   و مشت حیدر  به  کنار  جاده  نقل  مکان  کرده  حمزه شاد نیز  بر  نمی  گردد  مگر  محرم  هر سال  انهم  برای  مرثیه  خواندن .علی  محمد جهانگیری  این مرد  پُر تلاش   به  رحمت  ایزدی  پیوسته و ساختمان بزرگش خالی از سکنه باقی مانده  و در انتها تلاش  مردی بزرگ   واستادی گرام برای  راه اندازی  شرکت  بسته  بندی   جهت  اشتغال  زائی   بخاطر  کوتاه  بودن دوره  تنفس  بانک  با  شکست  مواجه  می  شود