پاشاکی جی

عکس خاطره بقیه موارد
 
درگذشت مرحوم علیجان صدیقی
ساعت ٥:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۸/۱٦ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

بدینوسیله در گذشت مرحوم مغفور علیجان صدیقی را به اطلاع عموم دوستان و اشنایان می رسانم.مراسم تشیع پیکر ان مرحوم در عصر امروز شنبه1395/7/15در روستای پاشاکی پایین برگزار شد .اینجانب مصیبت وارده را به خانواده محترم تسلیت عرض می نمایم


 
عکس رسوایی
ساعت ٥:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/۸/۱ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

رسوایی چیست تا عکس داشته باشد؟قرار نیست رسوایی ،وقتیکه از جراید اعلام شد ما از ان باخبرگردیم.رسوایی همیشه پیش رویمان هست،کافیست تا چشم بگشایم و انرا ببینم

عکس بالا از انترنت گرفته شده تجزیه و تحلیل اش بماند،چون خود می دانم شما از مفسر بنگاه سخن پراکنی بی بی سی هم بالاترهستید و به بهترین شکل ممکن مسائل را تجزیه و تحلیل می نماید.

رسوایی دیگر مربوط به محلمان است که هرروز پیش رویمان است ،بخصوص روزهای بارانی که به شکل باور نکردنیی خود نمایی می نماید.خیلی امیدوار بودیم که اقایون شورا این جاده را که محل تردد عده زیادی از مردمان است به جناب دکتر نیکفر نماینده محترم سیاهکل و لاهیجان نشان می دادند وچاره جوئی می نمودند.شاید هم اینکار را کرده باشند،قدر مسلم اینست که با چند ماشین شن نمی توان مسئله را حل نمود لطفا عکس را ببینید

عکس از اقای علی نجاتی

*********************--**************

سرانجام می خواهم بگویم از ماست که بر ماست به عکس زیر توجه کنید.اقای پوریا حقیقی این عکس را گرفته و برایمان فرستاده

ترا بخدا نگاه کنید اینهم یک نوع رسوایی هست.با دیدن این عکس با عضو شورای پاشاکی اقای محمد شفیعی تماس گرفتم از ایشان خواستم به دکون دارها تذکر بدهید.ایشان فرمودند ما گفتیم و انها گوش نکردن .لاالااله اگر درست نوشته باشم این کلمه عربی را..براستی مثل اینکه باید امر امر میرزاعلیجان باشد و دوخوندن فعلانی و شلاق فلانی


 
زندگی بی شیله پیله گذشته مان
ساعت ٩:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٧/۳٠ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

از راست به چپ اقایون میرزاد راحمتی زاده و موس اکبری و مرحوم محمد رضا خیرخواه


 
بهار خانم
ساعت ۸:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٧/۳٠ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

بهار خانم


 
پرداخت مهریه بعد از مرگ زن
ساعت ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٧/٢٩ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

پرداخت مهریه زن جوان پس از مرگش

پیرزن و پیرمرد مقابل قاضی نشسته بودند تا چک مهریه دخترشان را بگیرند. ظاهر آرامی داشتند اما در قلب و ذهنشان داغ دختری شعله می‌کشید که حالا در گورستان آرمیده بود.

«مارال» زنی 29 ساله بود که فقط اسمش در شناسنامه زن و مرد سالمند باقی مانده بود. او سه سال پیش با «جعفر» ازدواج کرده بود و از همان روز مارال پس از عروسی با شوهرش اختلاف نظر پیدا کرده بود. دامنه اختلاف‌هایشان تا هنگام مرگ زن جوان ادامه داشت. اما مارال درباره مشکلاتش هرگز چیزی به خانواده‌اش نگفته و به تنهایی بار سنگین زندگی مشترک را روی شانه‌های نحیفش نگه داشته بود.

 

چرا که در مرام خانوادگی‌شان چیزی تحت عنوان قهر و طلاق وجود نداشت و دختر با لباس سفید به خانه بخت می‌رفت و با کفن سفید آنجا را ترک می‌کرد. همین موضوع بود که دل پیرزن و پیرمرد را می‌سوزاند. چون دخترشان هنگام زایمان درگذشته بود. دکتر‌ها گفته بودند در دوره حاملگی دچار آبسه شده و مدتی بعد هم مادر و جنین هر دو راهی بهشت‌زهرا شدند. گویی تقدیر این بود که پیرزن و پیرمرد نوه‌شان را نبینند.

 

در شعبه 267 دادگاه خانواده غیر از زن و شوهر سالمند، قاضی «غلامرضا احمدی» و خانم منشی، زن دیگری هم نشسته بود که داشت با گوشه روسری‌اش بازی می‌کرد و دسته‌ای اسکناس را محکم در دست گرفته بود. او همسر جدید شوهر مارال بود که برای آزادی «جعفر» به دادگاه آمده بود.

 

شوهر مارال به‌خاطر نپرداختن مهریه‌ همسر جوان تازه درگذشته‌اش پشت میله‌ها بود. ازآنجا که طبق قانون اگر زنی قبل از شوهرش بمیرد، مهریه‌اش به عنوان ماترک به پدر و مادرش می‌رسد به همین خاطر زن و شوهر سالمند با استناد به همین ماده قانونی مهریه مارال را به اجرا گذاشته و دامادشان را به زندان انداخته بودند. آنها مدعی بودند دامادشان تلاش کافی برای حفظ سلامتی همسر باردارش نکرده و همواره او را آزار داده است. جعفر هم راننده وانتی بود که توان پرداخت مهریه 200 سکه طلا را نداشت. پس از شکایت پدر و مادرزنش وانتش توقیف شده و او روانه زندان شده بود.

 

در جلسه رسیدگی به دادخواست مهریه، کسی حرف نمی‌زد. انگار قبلاً حرف هایشان را زده و سنگ‌ها را واکنده بودند. با این حال قاضی احمدی داشت مراحل رسیدگی به پرونده را -که از مدتی قبل آغاز شده بود- به دقت توضیح می‌داد. همان موقع یکی از کارکنان مجتمع قضایی داخل شد و یک برگ چک داد و رفت.

 

پیگیری‌های زن جدید جعفر نتیجه داده و یک انجمن خیریه حاضر شده بود بخش اول مهریه و یک قسط از آن را در اختیار دادگاه بگذارد. به‌همین خاطر قاضی روبه پیرمرد و همسرش گفت: «خدا دخترتان را بیامرزد. حالا که سهم شما از ماترک مهریه مشخص شده‌است، با موافقت‌تان یک چک بابت 10 سکه طلا، پیش پرداخت می‌شود. از آنجا که نرخ سکه متغیر است، ما به‌التفاوت آن 150‌هزار تومان می‌شود که همسر دوم داماد سابق‌تان به‌شما پرداخت می‌کند. اقساط بعدی مهریه هم هر دو ماه یک سکه خواهد بود. لطفاً تشریف بیاورید پای برگه‌ها را امضا کنید.»پیرمرد از جایش بلند شد و گفت: «ما به قضاوت شما اطمینان داریم و رأی دادگاه را می‌پذیریم. امیدوارم جعفر هم قسط‌های بعدی را سر موقع بپردازد.»

 

همان موقع زن جوان از جا بلند شد، اسکناس‌های توی دستش را به پیرمرد داد و گفت: «ان‌شاءالله جعفر همین‌روزها از زندان بیرون میاد و وانتشو پس می‌گیره. مطمئن باشید اقساط مهریه دختر شما را سر وقتش می‌ده!»

 

در پایان جلسه دادگاه زن و مرد سالخورده بعد از امضای برگه‌ها از اتاق خارج شدند. البته خوشحال بودند که پیگیری چند ماهه‌شان نتیجه داده بود، اما داغ دخترشان هنوز روی دل آنها سنگینی می‌کرد. در دادگاه هرگز در مورد شکل مصرف پول مهریه حرفی نزدند، اما مشخص بود که پول و سکه طلا چندان به کار آنها نمی‌آمد، شاید برای آخرت خودشان و دخترشان داشتند نقشه می‌کشیدند.

 

منبع: ایران

 


 
تک نواز دسته ما
ساعت ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٧/٢۸ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

تک نواز دسته ما


 
سوم امام
ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٧/٢۸ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

سوم امام. عکسهای از دسته عزاداری سوم امام ...جای بچه محل ها خالی یادش بخیر ان قدیمها


 
عکس قدیمی بقعه اقا سید حاجی پاشاکی
ساعت ٥:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٧/٢۸ : توسط : محمد فاضلی پاشاکی

عکس قدیمی بقعه اقا سید حاجی پاشاکی

برگرفته از سایت پاشاکی ای ار،عکس ناشناس


 
← صفحه بعد